UCZYMY SIĘ HISZPAŃSKIEGO

Hiszpańskie rodzajniki określone i nieokreślone – jak ich prawidłowo używać

Hiszpańskie rodzajniki, czyli LOS ARTÍCULOS dla początkujących i nie tylko.

Jednym z najczęstszych błędów popełnianych przez Polaków mówiących po hiszpańsku, nawet na bardzo wysokim poziomie, jest pomijanie lub błędne używanie niezbędnych w języku hiszpańskim ARTÍCULOS, czyli rodzajników. Rodzajniki to słówka, które wprowadzają rzeczownik i występują zawsze przed nim. My Polacy nie przywiązujemy do nich specjalnej wagi, ponieważ nie istnieją w języku polskim, dlatego trudno jest nam używać ich w sposób intuicyjny lub w ogóle zrozumieć na czym polega ich funkcja. Niestety, błędne użycie rodzajników wpływa na wrażenie jakie mogą odnieść odbiorcy o naszej znajomości języka, nie mówiąc już o możliwych, czasem krępujących, nieporozumieniach.

Rodzajniki jak sama nazwa wskazuje, zależą od rodzaju, a w hiszpańskim rodzajów mamy na szczęście tylko dwa: FEMENINO (żeński) i MASCULINO (męski) i poza wyjątkami łatwo je odróżnić, wyrazy zakończone na „o” są rodzaju męskiego, na „a” żeńskiego, na „e” niestety mogą być i żeńskiego, i męskiego, i nie ma innego wyjścia niż nauczyć się właściwego rodzaju razem ze słowem.

 

Hiszpańskie rodzajniki – podział

 

Rodzajniki dzielimy na DETERMINADOS (określone) i INDETERMINADOS (nieokreślone).

 

ARTÍCULOS INDETERMINADOS (Rodzajniki nieokreślone):

Liczba pojedyncza (singular)    Liczba mnoga (plural)

MASCULINO:    UN                                        UNOS

FEMENINO:       UNA                                     UNAS

Rodzajników nieokreślonych używamy, gdy wspominamy rzeczownik po raz pierwszy lub gdy mówimy o rzeczowniku niesprecyzowanym, żadnym konkretnym, po prostu jakimkolwiek.

HE COMPRADO UNA CASA — (Kupiłe/am dom — mówię o domu po raz pierwszy);

QUIERO COMPRAR UN COCHE — (Chcę kupić samochód — jakiś, jeszcze nie sprecyzowany, jeden);

TENGO UNOS AMIGOS EN POLONIA — (Mam znajomych w Polsce — mówię o nich po raz pierwszy, mój rozmówca nic o nich nie wie);

HE VISTO A UNAS TIENDAS MUY CARAS — (Widzieliśmy bardzo drogie sklepy — niekonkretnie, jakieś, jedne z wielu).

 

ARTÍCULOS DETERMINADOS (Rodzajniki określone):

Liczba pojedyncza (singular)     Liczba mnoga (plural)

MASCULINO:    EL                                           LOS

FEMENINO:       LA                                          LAS

Używamy rodzajników określonych, gdy nasz rozmówca wie dobrze o jakim konkretnie rzeczowniku mówimy, bo już np. o nim mówiliśmy. Gdy coś jest jedyne, w danym momencie lub na świecie np.:

LA LUNA (księżyc)

LA PROFESORA (jeśli mówimy, o nauczycielce w klasie jest tylko jedna)

LA MADRE (jeśli mówimy o matce konkretnej osoby, ma on tylko jedną matkę).

EL CORAZÓN (serce, każdy ma tylko jedno)

W liczbie mnogiej, używanie LOS i LAS oznacza określenie grupy wszystkich osób należących do tej grupy:

LOS POLACOS — wszyscy Polacy

LOS ESTUDIANTES — wszyscy studenci

Błędem, który często słyszymy od początkujących jest np. używanie słówka UNO zamiast UNUNO oczywiście w hiszpańskim istnieje i jest liczebnikiem oznaczającym liczbę „jeden”. Natomiast tworząc konstrukcję z rzeczownikiem, żeby podkreślić, że jest on jeden, prawidłowo należy użyć po prostu rodzajnika, który zawiera już informację o liczbie pojedynczej.

UNO/ UN MOMENTO (MOMENCIK)

TENGO UNO/UN HERMANO (MAM JEDNEGO BRATA)

Poza ewidentnym niepamiętaniem o rodzajnikach, innym możliwym błędem i akurat bardzo często popełnianym również przez samych Hiszpanów jest stawianie rodzajników tam, gdzie ich być nie powinno, czyli przed nazwami własnymi: imionami, nazwami państw:

LA MARÍA, EL JUAN, LA POLONIA, LA ESPAÑA

Cóż, rodzajniki pozostają zawsze dla nas trochę czarną magią, jest wiele wyjątków i często zależą od sytuacji, dlatego polecam zwracać na nie specjalną uwagę i powtarzać. Mam nadzieję, że powyższy artykuł troszkę temat rozjaśnił i pewnie jeszcze nie raz go poruszę. Niestety, nie możemy udać, że rodzajników po prostu nie ma, mimo tego, że w naszym języku radzimy sobie bez nich, hiszpański bez swoich ARTÍCULOS nie byłby hiszpańskim.

¡UN ABRAZO A TODOS LOS LECTORES!

 

TEKST: Agnieszka Grabarczyk